Na meer dan 15 jaar met hart en ziel pastoraal actief te zijn geweest in de regio Hoogstraten, zal ik op 1 september deze vertrouwde plek verlaten voor een nieuwe benoeming.

Sommigen van u weten dat de afgelopen periode niet altijd gemakkelijk is geweest. In 2025 heeft een burn-out mij vijf maanden aan de kant gehouden. Nadat ik in juli weer was gestart, vierde ik in september met veel vreugde mijn 25-jarig priesterjubileum en 50ste verjaardag. Toch volgde er in maart van dit jaar opnieuw een dip waarin ik moest stilstaan. Het heeft me doen inzien dat de territoriale parochiepastoraal – met alle administratie, vergaderingen en het soms onvermijdelijke ‘mopperen op het beleid’ – mij te veel energie kost. Tegelijkertijd merkte ik de afgelopen maanden, tijdens mijn interim als zorgpastor in het AZ Voorkempen in Malle, dat de zorgpastoraal mij juist enorm veel energie geeft.

Ik zie deze stap dan ook als een heel positieve heroriëntering. Graag wil ik terug naar de essentie van mijn roeping: luisteren en mensen nabij zijn. Zoals het mooie lied van Weemaes het verwoordt: ‘Mens voor de mensen zijn, herder als God’. In het ziekenhuis ervaar ik dat ik écht pastor en priester kan zijn: in het diepe luisteren, het spreken van bemoedigende woorden, het vieren van de ziekenzalving en het nabij zijn in het stervensuur. Dit is waar mijn hart ligt.

Wat betekent dit concreet voor de toekomst?
De bisschop gunt mij deze nieuwe weg en geeft mij een gecombineerde opdracht:

• Halftijdse zorgpastor: Ik krijg een halftijdse aanstelling in de zorgpastoraal. Hopelijk kan dit in het AZ Voorkempen blijven. Mocht dat niet lukken, dan zoeken we naar een andere zorginstelling.
• Parochievicaris Malle-Zoersel: Daarnaast word ik parochievicaris in de pastorale eenheid Heilige Martha en Maria. Uitdrukkelijk géén pastoor: ik maak geen deel uit van het team en zal niet deelnemen aan de vergaderingen van de kerngroepen en kerkfabrieken. Als parochievicaris zal ik mij puur focussen op de diaconie (dienstbaarheid) en de liturgie.
• Nieuwe thuis: Ik ga wellicht in Oostmalle wonen. Dat is slechts 6 kilometer verwijderd van mijn ouders. Nu zij stilaan ouder worden, biedt die nabijheid mij mooie mogelijkheden en een fijn perspectief.

Deze verandering is héél goed voor mij. Tegelijkertijd begrijp ik dat dit nieuws voor sommigen van u moeilijk kan vallen. We hebben immers ruim 15 jaar lief en leed gedeeld. Ik ben dan ook oprecht en diep dankbaar voor alle medewerkers, vrijwilligers, de vele pastorale contacten en de vriendschappen die in de pastorale eenheid Sint-Franciscus zijn gegroeid.

Weet dat ik niet uit de wereld ben. Mijn deur blijft altijd openstaan voor wie nood heeft aan een luisterend oor. Bovendien hebben Pater Kenny en Pater Benoit mij beloofd dat ik mijn kamer in Meersel-Dreef mag behouden. Zo kan ik ook daar met regelmaat landen om te genieten van de rust en het gemeenschapsleven in het Mariapark en het klooster.

Ik dank u voor uw begrip, uw gebed en de prachtige voorbije jaren. Vrede en alle goeds!

Pastoor Bart