Afscheid nemen van een plaats waar je een tijd hebt geleefd en gewerkt, gaat nooit zonder gevoelens. Er blijven herinneringen achter, ontmoetingen die je hebben gevormd, gesprekken die zijn blijven nazinderen en mensen met wie je samen een stuk van de weg hebt afgelegd.

In maart 2023 vroeg de bisschop mij of ik deken van de Noorderkempen wilde worden en pastoor in de pastorale eenheid Elia.
Dit was toen geen makkelijke keuze, daar ik reeds 23 jaar in Lille pastoor was geweest.
Ik nam, met een klein hart, deze nieuwe uitdaging aan en kwam wonen in Sint-Lenaarts om daaruit de pastorale eenheid Elia te kunnen bedienen.

In september 2023 begon voor mij een nieuwe opdracht.
Samen met anderen werd een nieuw team gevormd, dat in oktober 2023 officieel werd aangesteld.
Het was zoeken, groeien en bouwen.
We probeerden samen vorm te geven aan de pastorale opdracht die ons was toevertrouwd, steeds met de vraag hoe we het Evangelie zichtbaar en tastbaar konden maken in onze geloofsgemeenschappen.

Door de herschikking van het bisdom werd de pastorale eenheid Elia ontbonden en werden de parochies verdeeld over drie verschillende pastorale eenheden.
De parochies Loenhout, Heilige Petrus en Paulus, Brecht, Sint-Michiel en Sint-Lenaarts, Sint-Leonardus werden opgenomen in de pastorale eenheid Sint-Franciscus Hoogstraten-Rijkevorsel.
Hoewel de structuren veranderden, bleven de mensen in de parochies dezelfde: geëngageerde vrijwilligers, medewerkers en parochianen die zich met hart en ziel inzetten voor hun gemeenschap.

Op relatief korte tijd, drie jaar, ben je toch samen een hele weg gegaan.
Het waren jaren waarin ik vooral gezocht heb naar een goede verstandhouding. Jaren waarin we samen nadachten, plannen maakten, vierden, soms ook worstelden met uitdagingen, maar telkens opnieuw probeerden de pastoraal verder uit te bouwen.
Geen enkele priester, diaken of pastorale medewerker kan dat alleen.

Daarom wil ik mijn oprechte dank uitspreken aan allen die mij in deze opdracht hebben gesteund, aangemoedigd en gedragen. Uw inzet, vertrouwen en betrokkenheid hebben mijn werk mogelijk gemaakt.
Intussen heeft bisschop Johan Bonny mij een nieuwe benoeming toevertrouwd. Vanaf 1 september zal ik mijn opdracht opnemen in de pastorale eenheid Heilige Martha en Maria.
Dat maakt dit afscheid dubbel.
Enerzijds kijk ik met enige weemoed terug op wat geweest is. Het is niet gemakkelijk mensen, plaatsen en gemeenschappen los te laten waarmee je verbonden bent geraakt.
Anderzijds vraagt het geloof ons ook om met vertrouwen vooruit te kijken.
God blijft mensen roepen om nieuwe wegen te gaan, nieuwe ontmoetingen aan te gaan en nieuwe kansen te ontdekken.

Daarom wil ik afscheid nemen met een dankbaar hart voor het verleden en met een verlangend hart naar de toekomst.
Wat we samen hebben opgebouwd, draag ik mee in mijn herinneringen en in mijn gebed.
Tegelijk vertrouw ik erop dat de Heer ons allen blijft begeleiden op de weg die voor ons ligt.
Dank voor de weg die wij samen mochten gaan. Moge Gods zegen rusten op onze gemeenschappen, op allen die zich blijven inzetten voor de Kerk, en op de nieuwe wegen die zich voor ieder van ons openen.

Met vertrouwen naar de toekomst
Vanaf 1 september mag ik een nieuwe weg inslaan in de pastorale eenheid Heilige Martha en Maria.
Dat doe ik met veel vertrouwen en met respect voor alles wat daar reeds door velen is opgebouwd.
Elke geloofsgemeenschap heeft haar eigen geschiedenis, haar eigen mensen en haar eigen sterktes. Mijn verlangen is om verder te bouwen op de fundamenten die er al liggen en samen met velen te zoeken naar nieuwe mogelijkheden voor de toekomst.

De uitdagingen voor onze Kerk zijn niet gering. Toch geloof ik dat er nog altijd veel enthousiasme, inzet en geloofskracht aanwezig zijn.
Samen zullen we blijven zoeken naar manieren om mensen te motiveren en te betrekken, zodat het geloof ook vandaag een plaats kan krijgen in het leven van mensen.
Niet als iets van vroeger, maar als een levende bron van hoop, verbondenheid en inspiratie.

Bijzonder hoopvol kijk ik naar de jongere generaties.
Ik hoop dat jonge mensen de weg blijven vinden naar onze parochiegemeenschappen, dat zij er een plek mogen ontdekken waar ze zich welkom weten, waar ze kunnen groeien in geloof en waar ze ervaren dat de Kerk ook vandaag een gemeenschap van mensen is die naar elkaar omzien.
Nabijheid zal daarbij een belangrijk woord blijven.
Nabijheid van mensen onder elkaar, maar ook de nabijheid van God die ons draagt en begeleidt. Een Kerk die aanwezig is in het dagelijkse leven van mensen, die luistert, meeleeft en mee op weg gaat, blijft een belangrijke opdracht voor de toekomst.

Als deken van de Noorderkempen wil ik mij, samen met het pastorale team en de vele vrijwilligers, inzetten om de parochies te ondersteunen en te versterken. Ik geloof sterk in de kracht van samenwerking.
Waar mensen hun talenten samenbrengen, waar verantwoordelijkheid gedeeld wordt en waar men elkaar ondersteunt, kan veel groeien.
De toekomst van onze geloofsgemeenschappen zullen we niet alleen bouwen, maar samen, gedragen door vertrouwen, engagement en geloof.